Depressie overleven

Depressief zijn is geen lolletje. Het is zelden aandacht trekkerij en trekt je weg in een diep, zwart gat.

Depressief ben je niet om aandacht te trekken. Omdat je je verveelt. Zeker niet als je manisch depressief bent. Dan is dit een chronische ziekte. Het gaat nooit over en je weet nooit wanneer de "man met de hamer" toe slaat.

Het ergste van (steeds weer) depressief zijn is dat niets plezier brengt. Er zijn geen kleine dingen die het doen, de zon schijnt niet en je partner, kinderen, hond zijn niet om voor te leven.

Het allerergste van een depressie is niet weten waarom je depressief wordt. Er is niet altijd een aanleiding voor (iets naars aan vooraf gegaan). Het enige wat je kunt doen is ongelukkig zij, wegkruipen en hopen, wachten, totdat dat alles verterende gevoel is verdwenen.

 

Er is een onderzoek gedaan naar depressiviteit in relatie tot een slechte en hele stressvolle jeugd. (Iets waar je niets aan hebt als jouw ziekte een genetische aanleg is of een gevolg van medicatie).

Een groep mensen blijkt hier in het latere leven voordeel van te hebben. Zij zijn als het ware door hun jeugd getraind om stressvolle situaties later beter te lijf te gaan. Dit met succes.

Meer hierover kun je HIERlezen