Buren (en hun perikelen)

Met buren moet je geluk hebben. Zij kunnen je het leven aardig verzuren.

"Beter een goede buur dan een verre vriend".

Een goede buur kan het leven een stuk makkelijker maken. Aankloppen bij nood, een kopje suiker lenen, samen de schutting neerzetten, op elkaars huis/dieren en/of kinderen passen, een pakje voor elkaar aannemen en samen een feestje vieren. Want wees eerlijk niemand is (leeft) zo dicht in jouw buurt als de buren.

 

Misschien heb ik gewoon pech of ben ik gevoeliger voor de omgeving? Zeker waar is dat de buren graag alles van mij willen weten. Zeker als bij mij het gras groener is of lijkt te zijn. Waar is ook dat ik graag tijd met mijzelf door breng. Ik ben geen groepsdier, hou niet van geroddel en wil niet op de koffie komen. Zeker niet elke dag om 9:30.

 

Alleenstaande vrouwen zijn daarbij interessant (en een bedreiging) en die zitten natuurlijk ook erg omhoog, vooral sexueel gezien (bij financiële nood is er geen buur te bekennen).

Er wordt dus heel wat geslijmd, gekwijld, gezeurd over "alleen zijn", gemanipuleerd, getreiterd en mijn vrouw... ook de losse handjes zijn van de partij. Dat ik kinderen heb is alleen maar handig. Inslijmen via mijn kinderen is standaard stap nummer 1. Voor wie het nog niet weet: mijn kinderen laten zich niet paaien door "aardige", opdringerige personen en alarmeren mij gelijk over wat die "ongelooflijke engerd" zei of probeerde. Zelf knap ik gelijk af op mensen die, via mijn kinderen, bij mij een wit voetje proberen te halen. Dit gebaar raakt mijn moederhart zeker niet. Ik vind het een pure minachting van mij als persoon/individu.

 

Wie niet krijgt wat hij wil kan flink gaan drammen. Dit is niet alleen eigen voor 2-jarigen. De afgewezen buur(t) gaat dan de voet scheef zetten, een hetze beginnen. Trapt eens een (gesloten) deur in, bedreigt je kinderen, vernielt je auto, belt de dierenbescherming, kinderbescherming (dit mag allemaal anoniem), stookt afval in de tuin of gooit het in die van jou, laat je honden los (en dient gelijk een klacht in), draait keiharde muziek op ongewenste uren en roddelt wat af.

Dankzij mijn aanwezigheid heb ik vele pestkoppen en verveelde buren aan heel wat gespreksstof en werk geholpen (een handtekeningenactie opzetten is best arbeidsintensief).

 

Met irritante buren kun je leren omgaan. Zo kun je zelf wat tijd investeren hun op.heterdaad te betrappen (camera bij de hand), zelf ook aangifte doen (niks: leven en laten leven) en vooral inspelen op hun behoefte om alles over je te weten! Neem je plaats in. Wees een aso, zet je muziek hard ook als je in de tuin zit, hou een gesprek over ... (hoe slecht het je gaat of dat je gaat verhuizen of...). De buurt geniet als het slecht met jou gaat, maar als jij de hoofdprijs in de loterij wint is zij wellicht ook verheugd.

 

Blijft de ergernis en frustratie met betrekking tot de pestende buren? Schrijf er over (wie schrijft die blijft en Lang Leve Social media!) en zie er het hilarische van in. 

Zo ben ik begonnen met mijn eigen serie korte verhalen over "Buurman & buurman". Gewoon twee niet al te snuggere heren. Een speelt de geslagen hond (manipuleren kun je zeker leren) en de ander mag hem steeds redden.

Misschien ook een idee voor jou? En ja dit duo bestaat echt én het is niet fictief (verzonnen) ondanks dat velen dit blijven denken.

 

HIERkun je meer lezen over "Buurman & buurman

Lees HIERhet pestgedicht